Die ding met vere,
Dis regtig 'n besondere eer.
Die manier waarop dit vlieg en sweef,
'n Skouspel om te aanskou en beleef.
Die vere glinster in die sonlig,
Soos 'n prisma van kleur en prag.
Elke blom, elk takkie en elke struik,
Word deur die wind opgetil en verduik.
Die lug is gevul met 'n fluisterende geluid,
As die vere spreek en sing soos 'n lui klokuit.
Hulle dans en swaai in 'n sierlike pas,
'n Skou wat mens amper nie kan verbas.
Die windjie waai hulle saam en saam,
En gee hulle die vryheid, die ruimte, 'n naam.
Elke vere skep sy eie pad,
En vind 'n rustigheid wat niemand beklad.
So kyk ek na die ding met vere,
Met verwondering en oë vol begeerte.
Ek wens ek kon ook so hoog vlieg,
En ontsnap aan die aarde se gewrig.
Maar tog, ek besef, ek het my eie doel,
In hierdie wêreld van lewe en gevoel.
Ek mag dalk nie soos 'n voël kan vlieg,
Maar ek kan steeds my eie vryheid kry.
Stiplees die gedig die ding met vere
1 answer